Idiome…

Voetjies se storie het my nou aan iets herinner. Ek was in graad 2 (of 3…ek weet nie, maar ek was klein) en ek en ‘n paar maatjies het gestaan en wag vir die trein na skool en besluit om ‘n speletjie te speel. Kan nie onthou presies hoe dit gaan of wat dit genoem was nie, maar jy moes gebare maak en die pêlle moes raai watse idioom is jy besig om te verduidelik. So kom my beurt en al ‘idioom’ wat ek op daardie stadium aan kon dink, was die een wat my pa so paar dae terug gebruik het. Nou, moet asb nie die verkeerde beeld van my pa kry nie. Dierbare mens, maar het altyd ‘n snaakse ding op die onmoontlikste tyd kwyt geraak. So het klein Roer seker maar iets gehoor wat sy nie moes nie…hence haar kennis van hierdie, wel, ‘idioom’. Iedergeval, ek verduidelik dat die rook draai. Juffrou op diens by die stasie kyk ons met een oog terwyl sy lui-lui aan haar koffie teug. Ek spring en ek maak horings met my vingers op my kop en ek staan op al vier, maar al wat die idioom reggeraai kry is my pêlle. So is ek nie op my bek geval nie en na omtrent 5 minute se verduidelik, staan ek regop, armpies styf en oë streng. “Maar my magtag, ken julle nie julle idiome nie? Dis HOE OUER DIE BOK, HOE HARDER DIE HORING.” Juffrou verstik in haar koffie en een van die prefekte klap net rug. My maatjies het ook nie van veel geweet nie en het gereken ek het hulle nou iets nuuts geleer. All in all ‘n goeie dag by die skool.

Explore posts in the same categories: Algemeen